تفاوت در عملکرد: یک سوپاپ EGas انتشار گازهای خروجی اگزوز موتور را کنترل می کند، که معمولاً در هنگام روشن شدن موتور-، در سرعت های پایین یا تحت بارهای سبک برای کمک به کنترل انتشار گازهای خروجی اگزوز و کاهش آلودگی صوتی و محیطی استفاده می شود. عملکرد آن هدایت گازهای خروجی به بیرون از لوله اگزوز، کاهش صدا و آلودگی اگزوز است.
از سوی دیگر، یک شیر EGR، گردش مجدد گازهای خروجی را کنترل می کند. معمولاً زمانی که موتور در حالت بیکار یا تحت بار کم است استفاده می شود، بخشی از گازهای خروجی اگزوز را دوباره وارد سیستم ورودی می کند و انتشار اکسید نیتروژن (NOx) را کاهش می دهد تا استانداردهای زیست محیطی را رعایت کند. شیر EGR یک اتصال بین منیفولدهای ورودی و خروجی برقرار می کند و بخشی از گازهای خروجی را برای احتراق مجدد به داخل محفظه احتراق هدایت می کند و در نتیجه انتشار NOx را کاهش می دهد.
تفاوت در ساختار: یک شیر EGas ساختار نسبتاً ساده ای دارد که معمولاً از یک اهرم عامل، یک سوئیچ و یک دستگاه گاز خروجی تشکیل شده است. اهرم عامل باز و بسته شدن دستگاه گاز اگزوز را از طریق سوئیچ برای کنترل انتشار گازهای خروجی کنترل می کند. دستگاه گاز خروجی معمولاً لوله ای است که می توان آن را باز یا بسته کرد تا گازهای خروجی از اگزوز وارد محیط شود.
شیر چرخش گاز خروجی (EGR) ساختار نسبتا پیچیده ای دارد که معمولاً از یک سوپاپ، یک لوله چرخش و یک شیر پایلوت تشکیل شده است. سوپاپ منیفولدهای ورودی و خروجی را از طریق لوله چرخش به هم متصل می کند و شیر پایلوت باز و بسته شدن شیر را کنترل می کند تا نسبت گردش مجدد را تنظیم کند.
تفاوت در اصل کار در اصل عملیات نهفته است. سوپاپ EGR باز و بسته شدن سیستم اگزوز را از طریق یک اهرم عملیاتی کنترل می کند و در نتیجه انتشار گازهای خروجی به محیط را کنترل می کند. هنگامی که دریچه EGR باز است، گازهای خروجی می توانند آزادانه در جو آزاد شوند. هنگامی که دریچه بسته است، گازهای خروجی برای انتشار به داخل لوله اگزوز هدایت می شوند.
از طرف دیگر، شیر EGR با کنترل باز و بسته شدن شیر از طریق شیر پایلوت، نسبت گردش مجدد را تنظیم می کند. هنگامی که دریچه بسته است، گازهای خروجی نمی توانند از طریق لوله چرخش وارد محفظه احتراق شوند. وقتی سوپاپ باز است، گازهای خروجی می توانند دوباره-برای احتراق مجدد- وارد محفظه احتراق شوند.
